Türkiye'den Nice'te ev sahibi olmak: vize, kalış süreleri ve oradaki hayat

Satın almak evet. Girmek başka mesele.

Hiçbir sorun çıkarmayan şeyle başlayalım: Fransa gayrimenkul alımında uyrukluk kısıtlaması getirmez. Türk vatandaşı Nice'te bir daireyi bir Fransız ile aynı koşullarda satın alır; ön izin yok, asgari tutar yok, idari onay yok.

Zorluk satın almak değil, gelmek. Türk vatandaşları Avrupa Birliği'nin vize muafiyeti listesinde yer almıyor. Kısa süreli Schengen vizesi, yani C tipi, zorunlu olmayı sürdürüyor ve varışta değil, hareketten önce alınıyor.

Çok dolaştığı için açıklığa kavuşturulması gereken bir nokta: Avrupa Birliği'nin hizmete sokması beklenen elektronik seyahat izni ETIAS Türkiye'yi kapsamıyor. Zaten vizeden muaf olan vatandaşlara, özellikle Amerikalılara ve İngilizlere hitap ediyor. Bir Türk için hiçbir şey değişmiyor: vize kural olmayı sürdürüyor.

Ve açıkça söylemek gerek, çünkü birçok kişi bunu umuyor: satın almak hiçbir oturma hakkı vermez. Portekiz ya da Yunanistan'ın sunduğunun aksine, gayrimenkule bağlı bir Fransız golden vizesi yoktur.

Tapu kapı açmaz, ama dosyada ağırlığı vardır

Önemli olan nüans budur ve lehinizedir. Bir konsolosluk vize başvurusunu iki soruyla değerlendirir: kalışın gerekçeli olup olmadığı ve başvuranın geri dönüp dönmeyeceği. Fransa'daki bir tapu birinci soruyu, Türkiye'deki varlıklar ikincisini yanıtlar.

Somut olarak bir mal sahibi, otel rezervasyonu ya da davetiye olmadan konaklama belgesini sunar; bu tek başına dosyayı sadeleştirir. Ayrıca yinelenen ve doğrulanabilir bir seyahat gerekçesi ortaya koyar.

Yılda birkaç kez gelenler için hedef, bir ila beş yıl geçerli çok girişli dolaşım vizesidir. Hemen verilmez: aşım yapılmadan, kurallara uyulmuş bir vize geçmişi üzerine kurulur. İyi kullanılmış bir ilk vize, ardından bir ikincisi, daha uzun olan üçüncüsünün yolunu açar.

Bundan çıkan tavsiye tek cümleye sığar: asla aşmayın, bir gün bile. Bir aşım sistemde kayıtlı kalır ve size yıllarca kolaylık kaybettirir.

Yüz seksen günde doksan gün ve nasıl sayıldığı

Kural, Schengen alanındaki her kısa kalış için geçerlidir: herhangi bir yüz seksen günlük hareketli dönemde en fazla doksan gün. İçinde iki tuzak gizlidir.

Birincisi: sayım yalnızca Fransa'yı değil, tüm Schengen alanını kapsar. Milano'da üç hafta ve Viyana'da iki hafta, Nice'teki günlerinize eklenir.

İkincisi daha sinsi: dönem hareketlidir, takvim yılı değildir. 1 Ocak'ta sıfırdan başlanmaz. Her girişte görevli önceki yüz seksen güne bakar ve geçirilmiş günleri sayar. Sık ve kısa gelen mal sahiplerini yakalayan da budur.

Ötesinde uzun süreli vize gerekir; çoğunlukla VLS-TS visiteur: kaynak ve sağlık sigortası belgelenmesini ister ve Fransa'da hiçbir mesleki faaliyete izin vermez. Konut sahibi olmak, ikametgâh belgesi sağlayarak dosyayı kolaylaştırır, yerini tutmaz.

Para zorunlu olarak bankalardan geçer

Türk kambiyo mevzuatı bu konuda nettir ve önceden bilinmesinde yarar var. Yurt dışında gayrimenkul edinimine yönelik tutarlar bankalar aracılığıyla transfer edilir: öngörülen ve tek olan kanal budur.

Kesin koşullar, Türkiye'de yerleşik olup olmamanıza göre kişiden kişiye değişir: havaleyi gerçekleştiren banka, bunları imzadan önce teyit etmek için doğru muhataptır.

Yanınızda taşınan nakit için, 185 000 Türk lirasının ya da döviz cinsinden 10 000 avro karşılığının üzerinde gümrük beyanı gerekir. Bu eşikler seyahatle ilgilidir; bankacılık kanalına ait olan bir alımın finansmanıyla değil.

Fransa tarafında noter zaten bir edinim için nakit kabul etmez: fonlar ayrı hesabına havale ile ulaşır ve kaynağı belgelenir. Kimi zaman şaşırtan bu gereklilik iki tarafı da korur.

Sık gelmek, üstelik giderek daha yakından

Nice, İstanbul'a doğrudan bağlıdır; bu da Promenade des Anglais'yi Boğaz'dan yaklaşık üç saatlik uçuş mesafesine getirir. Bir mal sahibi için uzun bir hafta sonunu uygulanabilir kılan da budur, yalnızca yaz tatilini değil.

Nice Côte d'Azur havalimanı Promenade des Anglais'nin batı ucundadır; Carré d'Or'dan arabayla yirmi dakika, batı sahilindeki binalardan daha da az. Üç günlüğüne geliniyorsa önem taşıyan bir ayrıntıdır.

İki kalış arasında boş kalan bir konutun gözetilmesi gerekir: posta alımı, aidat yönetimi, hasar durumunda hazır bulunma, bir ustanın karşılanması. Promenades Services'in, alım satımla aynı adreste yaptığı tam olarak budur.

Sırasıyla hazırlanması gerekenler

Önce Fransız banka hesabı. Noterin fon talebine, site aidatlarına, taxe foncière'e ve düzenli ödemelere hizmet edecek. Alımdan sonra değil, önce açmak daha kolaydır.

Ardından vergi numarası; taşınmaz kiraya verilirse yıllık beyan için ve taxe foncière için zorunludur. Noter ya da bir mali müşavir bunu güçlük çıkmadan alır.

Son olarak sahiplik biçimi: kendi adınıza mı, yoksa bir société civile immobilière aracılığıyla mı. Seçim vergilendirmeyi ve intikali bağlar; imzadan sonra değil, önce bir noterle karara bağlanır. Kendi adına yapılmış bir alımı yeniden yapılandırmak zordur.

Vergi danışmanlığı vermiyoruz ve ciddi hiç kimse durumunuzu bilmeden vermemeli. Buna karşılık sizi doğru kişilere yönlendirmeyi biliyoruz: Türk alıcılara alışkın noterler ve mali müşavirler.